در گالریها یا موزهها، دمای نامناسب نه تنها باعث ناراحتی میشود، بلکه میتواند به آثار هنری آسیب برساند. سیستمهای تهویه مطبوع، گرد و غبار را ایجاد کرده، رطوبت هوا را تغییر میدهند و مناطق گرم و سردی ایجاد میکنند؛ این امر میتواند به قابها، بومها و آثار هنری آسیب برساند. اما گرمکنهایی که از امواج مادون قرمز برای گرم کردن استفاده میکنند، رویکرد متفاوتی دارند؛ آنها فقط محلی را که افراد در آن ایستادهاند را گرم میکنند، بدون اینکه هوا را تحریک کنند.
از نظر فنی، چه اتفاقی میافتد؟
ما این گرمکنها را با استفاده از عناصر تابشی مادون قرمز ساختهایم. در این سیستمها، هیچ فنی وجود ندارد و هیچ حرکت هوایی صورت نمیگیرد؛ فقط گرمای متمرکزی از سطح زمین ساطع میشود. ابتدا این گرما را در کفشها و پاها احساس میکنید، سپس این گرما در سراسر بدن پخش میشود. در عمل، تنها چند ثانیه پس از قرار گرفتن در نزدیکی این گرمکنها، گرمای لازم برای راحتی فراهم میشود، در حالی که هوای اطراف آرام و پایدار باقی میماند.
چرا این موضوع در فضاهای حفاظتشده مهم است؟
پایداری، همان حفاظت است. گرمای مادون قرمز، تلاطمات هوایی را که میتواند ذرات و مواد متغیر را با خود حمل کند، از بین میبرد؛ همچنین به حفظ رطوبت نسبی هوا کمک میکند. از آنجایی که گرما متمرکز و در جهت مشخصی ساطع میشود، میتوان این دستگاهها را در مکانهایی قرار داد که بازدیدکنندگان در آنجا توقف میکنند؛ مثلاً نزدیک ورودیها، نیمکتها یا قفسههای نمایش. این کار باعث میشود که دمای اتاق تغییر نکند. بازدیدکنندگان راحت خواهند بود و آثار هنری نیز در محیط پایداری که مسئولان موزه میخواهند، قرار خواهند داشت.
جزئیاتی که تفاوت ایجاد میکنند
محل قرارگیری این گرمکنها اهمیت زیادی دارد. باید آنها را در فضاهای باز و با فاصله مناسب قرار داد؛ همچنین باید از قرار دادن آنها در مقابل آثاری که به نور حساس هستند، اجتناب کرد. این دستگاهها برای استفاده در فضاهای داخلی ساخته شدهاند؛ بنابراین باید به یک پریز مناسب در سطح پایداری وصل شوند.
برای ایجاد گرمای مناسب در گالریهای بزرگ، بهتر است از چندین دستگاه استفاده کرد تا مناطق گرمایی مناسبی ایجاد شود؛ نه اینکه از یک دستگاه برای گرم کردن کل فضا استفاده شود.